من از هیچکس نمی ترسم . اصلا با دیگران کاری ندارم . از خدا هم نمی ترسم . اصلا اعتقادم به خدا جور دیگری است . از دردهایم نمی ترسم [حذف بخشی از متن] حقیقتی را بگویم : من از مرگ نیز نمی ترسم . کسی که می میرد یعنی اینکه زنده بوده و از هیچ به دنیا آمده است . من از هیچوقت زنده در دنیا نبودن می ترسم . از این که بگویم هیچ وقت زنده نبوده ام می ترسم. [حذف بخشی از متن] . تو بگو : هیچ بودن بهتر است یا رنج بردن؟ من حتی زمانی که از دردهایم گریه می کردم و رنج می بردم باز هم اعتقاد داشتم که درد و رنج داشتن بهتر از هیچ بودن است . اگر نظرم را درباره ی زندگی کردن یا به دنیا آمدن بخواهی ، باید بگویم که مطمئنا به دنیا آمدن و زندگی کردن بهتر از هیچ وقت به دنیا نیامدن است. [حذف بخشی از متن] . ذهن ما پر از چیزهای متناقض است. بعضی وقت ها چیزی توی ذهنت منطقی به نظر می رسد ولی وقتی فکر می کنی می بینی عکس آن چیز هم درست است . ممکن است چیزی که حالا به نظرم درست و منطقی می آید فردا با اشاره ی یک انگشت کاملا دگرگون شود.
#نامه به کودکی که هرگز زاده نشد - اوریانا فالاچی
+ شاهین ; 0:45 ; دوشنبه بیستم دی ۱۳۹۵
برچسب:
نویسنده: دانیال پاکدل