کاش این زمانه زیر و رو شود ، روی خوش بما نشان نمیدهد

خانه ام آتش گرفته ست ، آتشي جانسوز
هر طرف مي سوزد اين آتش
پرده ها و فرشها را ، تارشان با پود
من به هر سو مي دوم گريان
در لهيب آتش پر دود
وز ميان خنده هايم تلخ
و خروش گريه ام ناشاد
از دورن خسته ي سوزان
مي كنم فرياد ، ای فرياد ، ای فرياد...

خانه ام آتش گرفته ست ، آتشی بي رحم
همچنان مي سوزد اين آتش
نقشهايي را كه من بستم به خون دل
بر سر و چشم در و ديوار
در شب رسوای بي ساحل

واي بر من ، سوزد و سوزد
غنچه هايي را كه پروردم به دشواری
در دهان گود گلدانها
روزهای سخت بيماری
از فراز بامهاشان، شاد
دشمنانم موذيانه خندههاي فتحشان بر لب
بر من آتش به جان ناظر
در پناه اين مشبك شب
من به هر سو ميدوم،
گريان ازين بيداد
می كنم فرياد، ای فرياد ، ای فرياد...

واي بر من ، همچنان مي سوزد اين آتش
آنچه دارم يادگار و دفتر و ديوان
و آنچه دارد منظر و ايوان
من به دستان پر از تاول
اين طرف را مي كنم خاموش
وز لهيب آن روم از هوش
ز آندگر سو شعله برخيزد ، به گردش دود
تا سحرگاهان ، كه مي داند كه بود من شود نابود
خفته اند اين مهربان همسايگانم شاد در بستر
صبح از من مانده بر جا مشت خاكستر
وای ، آيا هيچ سر بر مي كنند از خواب
مهربان همسايگانم از پي امداد ؟
سوزدم اين آتش بيدادگر بنياد
می كنم فرياد ، ای فرياد ، ای فرياد...

#مهدی اخوان ثالث
#پلاسکو

+ شاهین ; 22:16 ; شنبه دوم بهمن ۱۳۹۵