همین سه چهار سال پیش بود رفتم تو یکی از گرون ترین مغازه های فروش ساز و گفتم آقا این پیانو آکوستیک که اینجاست چند؟ گفت 12 تومن. الان نگاه میکنم قیمت ها از 70 تومن شروع میشه. و دیجیتال ها شده بالای 20. وقتی پیش پا افتاده ترین و غیر ضروری ترین علاقهی آدم تا این حد غیرقابل دسترس میشه چطور میشه خوشبینی گذشته رو حفظ کرد؟
برچسب:
نویسنده: دانیال پاکدل