درسته هیچ چیزی مثل رنگارنگی پاییز و مه و دوش آب داغ نمیشه برام، اما از اینکه بهار میرسه و دوباره فصل شالیزار میشه خوشحالم. و به بعدازظهرهای داغ تابستون و راحت شدنم برای رسیدگی به حیوونهام فکر میکنم. به میوههای نیمه اول سال، به بوی خاک، و سبزی ها، آب دادن به بوتههای توتفرنگی. جدای از همه از این خوشحالم که یه عید دیگه میرسه و کرونا از دید و بازدید ها خلاصمون کرده و فقط یه عده رو میبینیم که حقیقتا دلتنگشونیم. و خبری از بازدیدها و پذیراییهای کوتاه و خستهکننده و اجباری نیست...
برچسب:
نویسنده: دانیال پاکدل